Page 57 - Bİ MAGAZİN NİSAN 2026
P. 57
Bi RÖPORTAJ
57
BURAK ARI
BURAK ARI’NIN HİKÂYESİ, HAYALLERİNİN PEŞİNDEN GİTMEKTEN VAZGEÇMEYENLERİN
HİKÂYESİ… OYUNCULUKLA BAŞLAYAN YOLCULUĞUNU GİRİŞİMCİLİK VE ÇOK YÖNLÜ
ÜRETİMLE ZENGİNLEŞTİREN ARI, GELECEKTE HEM TÜRKİYE’DE HEM DE ULUSLARARASI
PLATFORMLARDA ADINDAN DAHA SIK SÖZ ETTİRMEYE HAZIRLANIYOR. ONUN İÇİN
BAŞARI BİR SONUÇ DEĞİL; SÜREKLİ GELİŞEN BİR YOLCULUK.
“KONFOR ALANIMDAN ÇIKTIM VE HAYATIM DEĞİŞTİ.”
1. Seni bu sektöre çeken ilk motivasyon neydi?
İnsanların hayatına dokunan bir iş yapmak istedim. Hikâye anlatmak, farklı hayatları deneyimlemek ve izleyenlerde
bir duygu bırakmak beni bu sektöre çekti. Ana okulundan üniversiteye kadar hep arkadaşlarını eğlendiren, güldüren,
taklitler yapan, günlük hayatında da rolden role giren sıcak bir çocuktum. İstanbul Üniversitesinde okurken okulun tiyatro
kulübüne girdim ve işte benim yerim benim amacım bu dedim.
2. Kamera karşısına ilk geçtiğin günü hatırlıyor musun, neler hissettin?
Çok net hatırlıyorum. Heyecanla karışık bir tedirginlik vardı ama aynı zamanda “doğru yerdeyim” hissi de çok güçlüydü.
Fakat herşey beklediğim gibi gitmedi. 12 tane tiyatro oyununda kitap kitap metin ezberleyen ben bikaç satırlık replikte
heyecanıma yenik düştüm. 8-10 tekrardan sonra sahneyi çekmiştik. Yönetmenimin yüzüne karşı mahçup bakışlarımı hiç
unutmam. Ama harika bir tecrübeydi. Bir sonraki sete kendimi o kadar motive edip gitmiştim ki sanki dünyayı baştan
yaratacak kadar enerjim ve inancım vardı.
3. Oyunculuk senin için baştan beri bir hedef miydi yoksa süreç içinde mi gelişti?
Başlangıçta bir meraktı ve günlük hayatımdaki karakterimin bir yansımasıydı. ama içine girdikçe bunun benim yolum
olduğunu anladım. Zamanla hedefe dönüştü. Hedefim de hayat amacına dönüştü… Ama oyunculuk hem psikolojik
olarak hemde istikrar olarak zor bir meslek. Bu kariyeri devam ettirmeyi ve sürekli başarılarıyla takdir edilen bir aktör
olmak hala en büyük arzum
4. Kariyerinde “kırılma noktası” dediğin an hangisiydi?
Sadece kamera önünde değil, işin mutfağına da girmeye karar verdiğim dönem. O noktada bakış açım tamamen
değişti. İşin mutfağı sadece Teknik bilgilerle veya duygularını sahneye ya da kameraya yansıtmakla değil aynı zamanda
kendinle ilgilenmek ve duyularını maksimum eforla kullanmakla çok alakalı. Küçüklüğümden beri hep okulun en kilolu
çocuğuydum. Yaklaşık 35 kilo vermek oyunculuk için atılan en büyük adımlarımdan biriydi. Özgüvenini kazanmak,
oyunculuktaki rol yelpazesini genişletebilmek bu anların en büyük kırılım anlarıydı.
NİSAN 2026

